Twee ritten beginnen waar het strand eindigt: de riviervallei bij Dim Cayi en de klim naar Sapadere Canyon.
In Alanya is er geen overgang. De hotels houden op, de D400 loopt door en achter de laatste rij gebouwen zijn de bergen er gewoon. Twee routes brengen je erin, en bijna elke bezoeker met een auto rijdt er één of beide: Dim Cayi, de riviervallei met restaurantterrassen boven het water, en de Sapadere Canyon, verder naar het oosten en een stuk hoger, over een weg die steeds smaller wordt.
Geen van beide routes is moeilijk. Wel rijdt het op beide anders dan op de kustweg, en elke keer verloopt de rit volgens dezelfde volgorde.
Beide routes beginnen op de kustweg ten oosten van het centrum. De afslag naar Dim Cayi gaat bij Tosmur landinwaarts, op een kwartier van de haven bij normaal verkeer. Voor Sapadere blijf je op de D400 langs Kestel en Mahmutlar rijden en sla je af richting Demirtas, ongeveer 40 km verderop. De borden zijn klein en bruin en verschijnen laat, dus minder vaart voordat je ze verwacht.
De helling begint binnen een minuut nadat je de kust hebt verlaten. Kassen en bananenplantages maken plaats voor dennen, de lucht koelt af en in de dorpen liggen ongelijnde verkeersdrempels precies op een top. De derde versnelling is op dit stuk de werkversnelling, en een kleine motor zal vaker dan je verwacht naar de tweede willen.
Boven de dorpen wordt het asfalt ongeveer anderhalve auto breed, met blinde linkerbochten en geen vangrail aan de kant van de afgrond. Vanaf halverwege de ochtend komen tourminibussen naar beneden. De lokale gewoonte is eenvoudig: de auto die naar beneden rijdt, rijdt achteruit naar de laatste passeerplaats, omdat opnieuw optrekken voor de auto die omhoog rijdt moeilijker is.
Bij Sapadere houdt het asfalt gewoon op bij een stoffige parkeerplaats onder de dennen, en vanaf daar begint het wandelpad over de canyon. Bij Dim Cayi is er helemaal geen parkeerplaats: je rijdt de berm op bij het restaurantterras dat je het meest aanspreekt, parkeert met de neus naar binnen en loopt naar het water.
De afdaling is het deel dat verrast. Houd de tweede of derde versnelling aan en laat de motor remmen in plaats van twintig minuten op het pedaal te leunen, en begin aan de terugrit terwijl er nog daglicht is. Hier is geen verlichting, geen stoeprand en dezelfde minibussen komen je tegemoet.
“We reden met vier volwassenen in de Clio naar Sapadere en kwamen er prima, maar op het steile stuk was het de tweede versnelling en veel lawaai. De volgende keer zou ik extra betalen voor de grotere motor.”
“Dim Cayi was de gemakkelijke van de twee. Een kwartier vanaf het appartement, overal asfalt en we lunchten met onze voeten bijna in de rivier. We zijn er in twee weken drie keer geweest.”
“Niemand had me gewaarschuwd voor het minibusverkeer dat rond het middaguur naar beneden komt. Ik reed ongeveer 80 meter achteruit naar een brede plek. Niet moeilijk, maar boek niet de kleinste auto als achteruitrijden op een helling je zorgen baart.”
Tijdens het grootste deel van een vakantie in Alanya maakt de auto die je hebt geboekt nauwelijks verschil. De D400 is vlak, breed en recht, de afstanden zijn kort en de goedkoopste auto op de lijst doet de rit naar het vliegveld, de supermarkt en het strand net zo goed als elke andere. De bergen vormen de uitzondering, en dat mag duidelijk gezegd worden: dit is het enige deel van de week waarin je reservering echt merkbaar verschil maakt.
Het begint bij de motor. De klim boven Demirtas is lang en gelijkmatig in plaats van steil, en dat is zwaarder voor een kleine motor dan een korte, scherpe helling, omdat je geen aanloop hebt om op terug te vallen. Een auto met een 1.0- of 1.2-litermotor, vier inzittenden en een kofferbak vol handdoeken komt er wel, maar dan met hoge toeren in de tweede en derde versnelling, en de airconditioning is het eerste wat je lager zult zetten. Alanya is een Fiat- en Renault-stad, met 32 Fiat Egea's en 13 Renault Clio's in de honderd auto's die we de laatste keer telden, dus dit is een realistische keuze en geen abstract voorbeeld. Als de bergrit voor jou belangrijk is, kijk dan vóór het boeken naar wat er boven de allergoedkoopste rij staat.
Dan de versnellingsbak. Op haarspeldbochten neemt een automaat je simpelweg werk uit handen: je stuurt, remt en hoeft niet ook nog een versnelling te kiezen terwijl een minibus je spiegel vult. Van diezelfde honderd auto's zijn er 39 automaten en 61 handgeschakeld, dus een tweede pedaal is beschikbaar, maar het is niet de standaard en nooit de goedkoopste optie op de lijst. Filter erop tijdens het boeken als je dat wilt, want de automaten in de lagere prijsklassen verdwijnen als eerste uit het aanbod.
En dan de afdaling, waar niemand aan denkt. Twintig minuten onafgebroken remmen tijdens een afdaling in een kleine hatchback met een volle belading kan het rempedaal verhitten, waarna het zacht en sponzig aanvoelt. De oplossing is gratis en zit in je linkerhand of bij de versnellingspook: kies een lage versnelling, laat de motor de snelheid vasthouden en rem stevig en kort in plaats van voortdurend licht te remmen. Wie al in de Alpen heeft gereden, doet dit vanzelf. Tijdens een strandvakantie vergeet je gemakkelijk dat dezelfde regels twintig minuten landinwaarts gelden.
Wat je hier niet kunt boeken, is een manier om dit te omzeilen. Het actuele aanbod voor Alanya heeft helemaal geen premiumauto's, cabrio's of elektrische auto's, precies twee auto's die als SUV gelden en één zevenzitter naast 99 auto's met vijf zitplaatsen. Een grote diesel met een terreinversnellingsbak staat dus niet op het menu en is ook niet nodig. De echte keuze is beperkter en nuttiger: een iets grotere motor, liefst een automaat, met remmen en banden die je controleerde voordat je de parkeerplaats verliet.
Vier dingen zijn aan de kust eenvoudig en in de heuvels lastig. Als je ze in de juiste volgorde doet, kosten ze alle vier minder dan tien minuten. Doe ze vóór de afslag, niet erna.
Langs de D400 liggen benzinestations en zodra je landinwaarts afslaat, houden ze min of meer op. Tank elke keer vóór de afslag. Bij de stations hier word je geholpen, dus je blijft in de auto en vraagt om een volle tank of noemt een bedrag in lira. Betalen met een kaart is normaal gesproken geen probleem. De prijzen staan per liter in lira vermeld en veranderen, dus kijk naar de pomp in plaats van naar het laatste bedrag dat je je herinnert. Met een volle tank kun je tijdens de klim ook de airconditioning laten draaien zonder voortdurend naar de meter te kijken, en precies daarom tank je vooraf.
In Demirtas zijn winkels en bij Dim Cayi restaurants, maar daartussen vrijwel niets. Dorpsfonteinen zijn gebruikelijk, maar niet iets om een hete middag omheen te plannen. Twee grote flessen in de voetenruimte kosten bijna niets bij een supermarkt aan de kust.
Het signaal komt en gaat in de valleien, meestal precies wanneer je een kruising wilt controleren. Sla het gebied offline op zolang je nog wifi van het hotel hebt en bekijk de route één keer voordat je vertrekt, zodat de afslagen al vertrouwd zijn.
De wandeling van twee minuten rond de auto is de moeite waard als de bergen op het programma staan. Trap terwijl je stilstaat stevig op het rempedaal en voel of het pedaal weerstand houdt of langzaam wegzakt. Bekijk het profiel aan de binnenkant van de band, niet alleen het deel dat naar je toe gericht is, en controleer of het reservewiel echt in de kofferbak ligt en niet alleen een blik bandenafdichtmiddel. Dit zijn de dingen die een week rijden langs de kust nooit test en een enkele middag boven Demirtas wel. Voelt iets niet goed, zeg het dan op de parkeerplaats bij het ophalen, zolang de auto nog kan worden omgewisseld, en niet halverwege een eenbaansweg met een minibus achter je.
08:30
Vertrek vroeg van de strandstrook. De D400 naar het oosten is vóór negen uur rustig en het licht in de valleien is nog zacht. Dit is ook het enige uur waarop je bijna niets de bergweg af zult zien komen.
09:15
Sla af richting Demirtas en begin aan de klim. Trek vanaf hier ruim een uur uit, niet omdat de afstand groot is, maar omdat je zult stoppen en omdat het laatste stuk bewust langzaam gaat.
10:30
Parkeer bij Sapadere en wandel over het canyonpad. Het water is in augustus koud genoeg om je te laten schrikken, en dat is nu juist de aantrekkingskracht van landinwaarts rijden.
13:00
Lunch op de terugweg naar beneden, in een van de dorpen of verderop bij Dim Cayi, waar de terrassen boven de rivier zijn gebouwd en het koude water de airconditioning voor je verzorgt.
16:00
Weer op de D400. Als je nog energie hebt voor een middag, is de kustweg naar het westen richting het kasteel van Alanya een aangename rit van twintig minuten, met de zee aan je rechterhand.
18:00
Voor het donker geparkeerd. Dat is de regel die je op deze route moet onthouden, en daarom begint de dag om half negen in plaats van na een lang ontbijt.
Gemeten aan de eerste honderd auto's die de zoekopdracht hierboven voor Alanya laadt, voor een week die twee weken van tevoren werd geboekt. De samenstelling van het wagenpark bepaalt veel sterker hoe de weg naar Sapadere aanvoelt dan welk advies op deze pagina ook.
39
Automaten in die honderd auto's. Genoeg keuze voor de haarspeldbochten, maar niet genoeg om tot de week ervoor te wachten.
2
Auto's die als SUV gelden. Bodemvrijheid is niet iets wat deze stad verhuurt, en de weg vereist het niet.
1
Zevenzitter naast 99 auto's met vijf zitplaatsen. Een groep van zes heeft dus twee auto's nodig om de berg op te rijden, dus plan dat vroeg.
EUR 23-39
De dagelijkse bandbreedte binnen dat aanbod. De stap omhoog vanaf de onderste rij kost een paar euro per dag, en dat is de hele beslissing.
De aantallen veranderen met het seizoen en met hoe vroeg je boekt. Zie ze als de vorm van de markt in Alanya, en de bovenstaande tabel als de actuele versie.
Kies je data en kijk één rij boven de goedkoopste optie. In Alanya kost dat meestal een paar euro per dag extra, voor het verschil tussen een luidruchtige en een rustige klim.
Bekijk beschikbare auto's